جستجو:
در:

پانسمان | Bandage

گالري محسن

12 شهریور 1395
تا 24 شهریور 1395
16 تا 20 (افتتاحیه)
16 تا 21 (غیرافتتاحیه)
مدیا: طراحی - عکس- چیدمان

اورزولا نویگه‌باور دانش‌آموخته‌ی هنرهای زیبا در آکادمی هنر مونستر آلمان است. او مدتی به عنوان معلم مدرسه فعالیت کرد و نیز به هنردرمانی در «اونیورسیتت‌کلینیکوم» در مونستر آلمان پرداخت. بین سالهای 1999 و 2002 در دانشکده‌ی معماری دانشگاه علم و صنعت در برلین به ارائه‌ی درسگفتار پرداخت و از سال 2003 در مقام استاد در مؤسسه‌ی هنرِ دانشگاه هنر برلین مشغول به کار است.
چیدمان‌های تندیس‌گون، طراحی‌ها و عکس‌هایی که در این نمایشگاه گرد هم آمده‌اند، آثار هنرمند را در طول بیش از یک دهه در قالب سه مجموعه در بر می‌گیرند: پوشش (2006)، انقیاد (2011) و روبه‌جلو (2014). نویگه‌باور در این نمایش، با رویکردی انتقادی، به کندوکاو درباره استحاله‌ی زندگی و اشیای روزمره می‌پردازد و نشان می‌دهد حضور و غیاب، و به موازات آن حافظه، چه نقشی در شکل‌گرفتن معنا دارند. در این آثار، تنواره‌های زنانه، به‌وضوح در غیابی عامدانه، مخاطب را به تخیل و بازسازی معناهای جدید بر اساس آنچه حذف شده، فرا می‌خواند.
در مجموعه‌ی متأخر روبه‌جلو، نویگه‌باور، ضمن آن که موقعیت دشوار زنان خیابانی محله‌ای در برلین را با دعوت به لحظه‌ای تسلی‌بخش به‌عنوان یک مدل نقاشی، آشکار ساخته و به آن جنبه‌ای انسانی می‌بخشد، نگاه ابزاری، تحقیرآمیز و هرزه‌ای را که معمولاً به سوی آنها نشانه گرفته می‌شود، می‌پالاید. هنرمند با نیت جایگزین کردن نگاهی ژرف‌بینانه، چهره این زنان را با به‌کارگیری موی خودشان، ترسیم می‌کند و امکان ارتباط و هم‌پارچگی سیما و تن را فراهم می‌آورد. استفاده از مو به‌تنهایی دلالتی گسترده‌تر به جعبه‌ی اشیای متبرکه‌‌ای دارد که در فرهنگهای مختلف یادآور تولد و مرگ است.
از سوی دیگر، در مجموعه پوشش، چیدمان هفت بالاپوش سیاه که به گونه‌ای از دیوار آویخته ‌شده که آستر سرخ آنها در معرض دید قرار گیرد، یادآور تنواره‌های‌ زنانه‌ای است که تحت کنترل قوانین عرفی و اجتماعی، پنهان و آشکار می‌شوند. به‌زعم منتقد هنری ماتیاس رایشِلْت، این چیدمان دلالتهایی خشونت‌آمیز دارد که «خالی کردن دل و روده‌ی حیواناتی که از سلاخ‌خانه آویخته شده‌اند را تداعی می‌کند» و «نوعی ابهام را در آثار نویگه‌باور می‌آفریند که ما را به تأمل در ارتباطمان با بدن و جنسیت در تقابل با فهم برخی جوامع از این امر وا می‌دارد». این چیدمان بخشی از کندوکاو گسترده‌تر هنرمند درباره‌ی شادابی و سرزندگی بدن و تبیین محدودیت‌های آن از طریق نوع پوششی است که ملاحظات بیرونی، تعیینشان می‌کند.
نویگه‌باور از مخاطب دعوت می‌کند که برای تبیین هویت خود، موقعیت بدن را از طریق وضعیت دیالکتیکی که آن را بین فضای خصوصی و عمومی سرگردان می‌بیند، به چالش بکشد.


افتتاحیه‌های همزمان

عضویت در خبرنامه‌ی گالری اینفو

برای اطلاع از برنامه‌ی‌ گالری‌ها و نگارخانه‌ها، تقویم گالری اینفو و ... پست الکترونیک و شماره تلفن همراه خود را وارد کنید:

طراحی، توسعه و پشتیبانی