جستجو:
در:

ماشینی برای زندگی

گالري طراحان آزاد

03 آذر 1395
تا 03 آذر 1395
16 تا 20 (افتتاحیه)
16 تا 20 (غیرافتتاحیه)


چهار سال پیش رئيس کميسيون اقتصاديِ وقتِ مجلس ادعا کرده بود دو ميليون و۲۰۰ هزار واحد خانه‌ی خالي در تهران وجود دارد. سه سال پیش وزیر راه و شهرسازیِ وقت در مصاحبه‌ای اعلام کرد نزدیک به 400 هزار واحد مسکونی خالی در تهران وجود دارد و با احتساب خانه‌های احداثی در شهرهای جدید، در مجموع بالغ بر یک میلیون دستگاه واحد مسکونی خالی در تهران وجود دارد. پارسال– دُرُست ده سال بعد از فارغ‌التحصیل شدنم از مدرسه معماری- برای اولین بار رفتم کارگاه ساختمانی، یک ساختمان مسکونی ده واحدی در تهران. بابام و چند نفر دیگر پول‌هاشان را گذاشته بودند روی هم و داشتند/دارند «بساز-بفروشی» می‌کردند/می‌کنند. منطقِ عام می‌گوید ساختن و خریدنِ خانه سرمایه‌گذاریِ امنی است؛ در واقع –با فرض این که هیپی نباشیم- همه‌ میل به خانه‌دار شدن داریم؛ همه می‌خواهیم «خانه/اتاقی از آنِ خود» داشته باشیم. اما چرا هنوز باید در تهران خانه ساخت؟ چه سیستم اقتصادی-سیاسی‌ای ما را به سمت تولیدِ بیش از نیازمان هُل می‌دهد؟ چطور و از کجا، همه‌ی ما دست‌اندرکارِ تولیدِ سلول‌های بنیادیِ شهری شدیم که مدام ناامنی‌مان را به رُخمان می‌کشد؟ آیا همه‌ی ما که در صنعت ساختمان«کار» می‌کنیم به یک اندازه، از سرمایه‌ی اولیه‌مان منتفع می‌شویم؟ آیا همه‌ی آن‌چه ساخته‌ایم، محصولِ ترسِ عمومیِ ماست؟    

ایده‌ی اصلی این اجرا/نمایش ادای دینی است به کمپین «شهروند کوشا» و کارگری که یک صبح بهاری، دو پلاک آن طرف‌تر، در خواب، از طبقه سوم سقوط کرد.


افتتاحیه‌های همزمان

عضویت در خبرنامه‌ی گالری اینفو

برای اطلاع از برنامه‌ی‌ گالری‌ها و نگارخانه‌ها، تقویم گالری اینفو و ... پست الکترونیک و شماره تلفن همراه خود را وارد کنید:

طراحی، توسعه و پشتیبانی