جستجو:
در:

تهران فراموش شده

گالري آرته

15 آذر 1392
تا 21 آذر 1392
16 تا 20 (افتتاحیه)
16 تا 20 (غیرافتتاحیه)

هنرمندان

سینا ممتحنی


نگاه کردن به تصوير تهران امروز، فکر کردن به اين شهر، نوشتن از اين شهر و در هرکجا که اسم اين شهر وجود داشته باشد پر است از ماشين. ماشينها در ترافيک، ماشين هاي له شده کنار اتوبان، ماشين هاي بي اعصاب. تهران اين روزها پر است از تصوير، صدا و حتي فکر ماشين. شلوغ، پر‌سروصدا، و نفس‌گير.
اما شب‌ها در نبود هياهوي روز، روي ديگري از ماشين‌هاي تهران در گوشه و کنار شهر باقي مي ماند. رويي که ديگر آنقدرها محسوس نيست و بايد به دنبالش باشي تا ببيني.
من در تهران پرآشوب آن سال، زماني که هنوز مي شد بدون ترس از موجودي ناشناخته دوربين به دست گرفت، شب ها به اميد ديدن آن روي بي-هياهو به خيابان مي رفتم و در انتهاي کوچه‌هاي بن‌بست، در لابلاي پارکينگ‌هاي متروک، شکوه و عظمتي از دست رفته را مي جستم که انگار از زماني ديگر با من صحبت مي کردند.
روايت اين ماشين‌هاي فرامو‌ش شده، روايتي غم‌انگيز از ديروز است. ديروزي که جز در لابلاي سطور رمان‌ها، فيلم‌فارسي‌ها و عکاس‌خانه‌هاي قديمي شهر نشاني از آن نمي بينم. 
اينجا شما شاهد تکه‌اي از آن ديروز هستيد که ناگهان در گوشه‌اي از خلوت شبانه خيابان‌هاي تهران گلوي مرا گرفته و به يادم آورده که ديروز چطور بوده و امروز چطور است. بعيد است اين نوستالژي بي فايده نسبت به گذشته ي از دست رفته، که لابد بهتر از امروز بوده است(!) به اين زودي ها دست از سر ما بردارد.
هنوز هم اينجا هستم با شهري که هر روز بلند‌تر ميشود، کوچه‌هايي که هر روز شلوغتر مي شوند و نفسي که هر روز تنگ تر مي شود، اما حسرت همه آن گذشته‌ها هنوز گاهي در انتهاي کوچه‌ها‌ي بن‌بست، در ته‌توي پارکينگ‌‌هاي متروک به آرامي به ما لبخند م زند که شايد آينده به گذشته نزديک‌تر باشد.
چه ساده‌ايم ما.
 

 

 

عضویت در خبرنامه‌ی گالری اینفو

برای اطلاع از برنامه‌ی‌ گالری‌ها و نگارخانه‌ها، تقویم گالری اینفو و ... پست الکترونیک و شماره تلفن همراه خود را وارد کنید:

طراحی، توسعه و پشتیبانی