بهار می‌آید با سایه‌هایش

نمایشگاه گروهی نقاشی

چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹ تا چهارشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۹

بیانیه

آوریل بی‌رحم‌ترین ماه‌هاست، می‌رویاند
از زمین مرده یاس بنفش، می‌آمیزد
خاطره و میل، می‌جنباند
ریشه‌های بی‌حال را به باران بهار‌
-تی.اس. الیوت، سرزمین هرز


بهار جشنِ فرمانبرداری از طبیعت است. عروسی‌ست زیبا که به زور شوهرش داده‌اند. از گیاه و حیوان گرفته تا دیگر موجودات در هم می‌آمیزند و شیونِ گرفتاری در جبر سرمی‌دهند. ریشه‌هایِ خفته به رویایِ مرگ، باز، می‌بایست درکارشوند. زنگِ بیداریِ خواب‌هایِ ناز ِزمستان به صدا درآمده و مرخصیِ رود در یخ، به سر. همه باید به هوش باشند و در تکاپو برای کاویدن آنچه نمی‌دانند چیستی و چراییش را. خورشید، چراغِ عالم را دیرتر خاموش می‌کند و به همه اضافه‌کاری خورده است. حنجره‌ی بلبل از عشق باید زخمی شود، شاخ‌هایِ زیبایِ گوزن‌های شمال شکسته و یال و کوپال ِشیرهای ضعیف‌تر خونی و مالی. عطسه و سرفه‌ی آدمیان از منیِ پراکنده‌یِ درختان در هوا به راه افتاده و یک سال پیرتر شده‌اند و همیشه این صحنه‌هایِ تکراری را که با سال گذشته مو نمی‌زند باید تحمل کنند. زمین ِبدبخت و سرگردان یک دورِ دیگرش را زده و نمی‌داند این بازی مضحک کی به پایان خواهد رسید.

به راستی غم‌انگیزتر از تکرارِ بی‌انتها وجود دارد؟ زمستان و پاییز هم تکرار می‌شوند ولی وجود دردناک و فرمانبردار ِهمه‌ی ما آدمیان و گیاهان و حیوانات در زمستان به عدم نزدیک‌تر است. به انتقامی که جرئت ِگرفتن‌اش را نداریم. بهار با پرتوی پرتوان ِحیات ِملال‌انگیزش بین ما و بطالتِ شیرین‌مان فاصله می‌اندازد و بیشتر از پیش ما را جری میکند تا در این نظم بیهوده خللی ایجادکنیم. بهار بهترین زمان برای زدن زیر میز ِ پر رنگ و لعاب مهمانی زندگی با تمِ جبرست. ۱


علیرضا لبشکا
فروردین نود و نه

-------------------------------
۱ از پنجره‌ی اتاق به درختان قبرستان که برگ‌های کوچک سبزشان شروع به رویش کرده بودند نگاه می‌کردم که سوالی در ذهنم پدید آمد: آدمیان در کدام فصل بیشتر خودکشی می‌کنند؟ به درستی جوابی که تنها چند ثانیه‌ی بعد پیدا کرده بودم یقین داشتم. ویکیپدیا را باز کردم و خواندم که بر خلاف باور عامه که می‌پندارند آدمیان بیشتر در زمستان خودکشی می‌کنند، تحقیقات در اقصی نقاط دنیا نشان داده که با اختلاف زیاد از دیگر فصل‌ها، این بهار است که شاهد مرگ انسان به دست خویشتن است. این متن همان فکرهایی‌ست که در آن چند ثانیه از ذهن من گذشته و مرا به جواب صحیح رسانده بود. فکرهایی که نه لزوما از آن من، بلکه حاصل همزادپنداریم با بعضی از کسانی‌ست که در زیباترین روزهای طبیعت، تصمیم به ترک این دنیا گرفته‌اند و غم‌انگیزتر از حتی مرگ ایشان اینکه انتقام ایشان از جبر دوران نیز خود از یک الگوی جبری دیگر پیروی می‌کند.

آثار

در حال بارگذاری تصاویر loading
loading

مجله

در حال بارگذاری تصاویر loading
مطلب مرتبط یافت نشد.

ویدئو

در حال بارگذاری تصاویر loading
مطلب مرتبط یافت نشد.
جهت استفاده از امکانات سایت ابتدا وارد شوید.
عضو گالری‌اینفو هستید؟ ورود به گالری اینفو
عضو گالری‌اینفو نیستید؟ ثبت نام در گالری اینفو
مشکلی به وجود آمده است
اثر از آرشیو شما حذف شد اثر به آرشیو شما اضافه شد هنرمند از آرشیو شما حذف شد هنرمند به آرشیو شما اضافه شد گالری از آرشیو شما حذف شد گالری به آرشیو شما اضافه شد نمایشگاه از آرشیو شما حذف شد نمایشگاه به آرشیو شما اضافه شد