در خانه‌هایمان، اشیائی حضور دارند که چیزی فراتر از کارکرد و ظاهر خودند. آنها روایت‌گران خاموشی هستند از زندگی‌هایی که زیسته‌ایم و خاطراتی که نمی‌خواهند فراموش شوند. هر شیء می‌تواند زمان را در خود نگه دارد، گویی افعالی هستند که گذشته را به حال پیوند می‌زنند.

نقاشی از اشیاء بی‌جان بهانه‌ای هستند برای درون‌نگری و گفت‌و‌گویی میان هنرمند و بیننده. چیدمان آگاهانه‌ی هر عنصر، دعوتی است به بازخوانی خاطرات شخصی؛ به جست‌و‌جوی معنا در میان تکه‌های زندگی روزمره. آن‌چه در قاب‌ها دیده می‌شود، تنها ترکیب رنگ و فرم نیست، بلکه پژواکی از حضورهایی است که زمانی زندگی ما را غنا بخشیده‌اند.

اشیاء در این مجموعه، دیگر بی‌جان نیستند؛ آنها لنگرهای احساسی‌اند که ما را در تلاطم زندگی نگاه می‌دارند. قصه گویان خاموشی که از سفر خود در زندگی‌های مختلف بازگشته‌اند تا پیوند میان گذشته و اکنون را زنده نگه دارند.

«بازماندگان » یادآور این است که حتی ساده ترین چیزها می توانند حافظ زندگی باشند. اشیائی که در سکوت خود، هنوز ما را به یاد می‌آورند.