.................شب سایه برفشانده و کلاغان خسته بال
از راه‌های دور رسیدند تشنه کام 
رنگ شفق پرید و سیاهی فرو خزید 
از گوشه‌های بام .................
رمزگان تصاویر بر اندیشه جاری زمان شکل می‌گیرند و سایه شوم جنگ بر افق تمدنی کهن افکنده شده . این قصه تصاویری است که می‌بینید . پرتابه های احساس هنرمند در پی یادآوری مصیبتی است که انسان مدرن بیش از گذشته آن را قوام داده و گویا با رفع قحطی و بیماری هنوز سایه شوم جنگ در تمدن انسانی رخت بر نبسته و بیش از دوران گذشته انسان را تهدید می‌کند . از چه روست که نعمت زیستن چنین تلخ می‌شود و چگونه خرد در این مغاک مقلوب می‌شود . باشد که تجلی این نمایش تجسدی باشد بر رویای صلح .