باله آبی مجموعه ای از مواجهه من با جهش موجوداتی که از دریا عبور می کنند، بر پایه مطالعه ی تحول زیستی، رفتار موجودات آبزی و امکانِِ ایجاد گونه های تازه در مرز میان واقعیت و تخیل.
در این آثار، ساختار بدن موجودات با الهام از مشاهدات طبیعی باز طراحی شده و با فرضیه های مربوط به «ژنتیکی تغییرات» و تطبیق پذیری در محیط های ترکیب می شود. هر تصویر تلاشی است برای تصور مسیرهای احتمالیِ تکامل؛ جایی که باله ها، اندام ها و فرم ها نه بر اساس آنچه بوده اند، بلکه بر اساس آنچه می توانستند باشند شکل می گیرند.
«آبی» نماد زیست بومی ست که در آن فشار محیطی، حافظه، زیست پذیری و تداوم حیات تعریف تازه ای پیدا می کند. این پروژه تلاشی ست برای فهم دوباره ی مرز انسان و طبیعت، و یافتن زیبایی در جایی که جهان از نو تکامل می یابد. از جایی که رنگ، صدا و زمان در آب حل می شوند.
در این مجموعه، ماهی ها، انسان ها و خیال ها در هم تنیده اند. دوزیستانی با باله هایی از آبیِ وهم، نیمه واقعی و نیمه خواب. هر موجود، بازتاب تغییری ست در ژن، در روح، در حافظه. نقاشی در آب ؛ جایی که طبیعت خودش را دوباره می سازد، و هر باله آبی، نشانی ست از تلاشی برای تنفس در جهانی غرق شده.
آذرخش سمیعی
آذر 1404