در این مجموعه مرز میان رؤیا و واقعیت محو میشود چهره ها اشیاء، و نمادهایی که از دل ناخود آگاه سر برآورده اند در فضایی بی زمان و بی مکان شناورند. اینها نه تصاویری از آنچه دیده ام بلکه پژواکهایی از آنچه مرا دیده اند هستند خواب‌هایی که بی اجازه وارد ذهنم شدند در من زیستند و حالا بر بوم نشسته اند. هر اثر، تکه ای از گفت و گوی خاموش من با خودم است؛ با ترس‌ها، خاطرات، و رؤیاهایی که گاه روشن اند و گاه در مه پرنده ای که آواز نمی خواند، چهره ای که در مه محو شده خانه ای که در باد میلرزد همه و همه نشانه هایی از سفری درونی اند از جست وجوی معنا در دل بی معنایی این نمایشگاه دعوتی ست برای ایستادن نگریستن و شاید شنیدن صدای آن خوابهایی که روزی شما را هم دیده اند.