در این مجموعه، هر مجسمه نه تنها تصویری از زن است، بلکه روایتگر امید، رهایی و قدرت درونی اوست. پرتره‌ها تلاش می‌کنند لحظه‌ای از درونِِ زن را بازتاب دهند؛ جایی که سکوت و حضور او با نور و فضای باز هم آمیخته می‌شود. خطوط، حجم‌ها و فرم‌ها هر یک روزنه‌ای به درک آزادی و خودباوری می‌گشایند و بیننده را دعوت می‌کنند تا با زن، با روحیه‌ی او و با مسیر رهایی او هم‌نشین شود.
این آثار، زن را نه صرفاًً به عنوان موضوع، بلکه به عنوان نماد امید، آگاهی و تحول معرفی می‌کنند؛ مجسمه‌هایی که از دل فرم و حجم سرشار از نور و زندگی‌اند و به بیننده امکان تجربه‌ی یک لحظه‌ی شاعرانه و معنادار را می‌دهند
سهیلا رهایی