این مجموعه تلاشی است برای واکاوی پیوند میان هویت تاریخی و زیست زن معاصر بی‌چهرگی فیگورها، استعاره‌ای است از بقا در فضایی همواره قضاوت‌گر این حذف و مخدوش‌سازی عمدی استعاره‌ای است از بی‌چهرگی برای حفظ هویت در فضایی که مدام در حال باز تعریف و قضاوت است. گل ارکیده در این آثار بازتابی است از تجربه‌ی زیست زنی که در میانه‌ی ویرانی تاریخ معاصر تلاش می‌کند میان ظرافت و سختی تعادلی برقرار کند ارکیده نه تزئین، بلکه شکلی ،آرام پایدار و مستقل است؛ حضوری که با وجود خدشه ادامه می‌یابد.