گالری زاغ بنفش
این مجموعه به لحظه‌ای می‌پردازد که در آن شکل‌ها هنوز تثبیت نشده‌اند و معناها هنوز قطعی نیستند.
بدن در این آثار نه به‌عنوان یک پیکره‌ی کامل، بلکه به‌عنوان عرصه‌ای برای ثبت فشارها، زخم‌ها، خاطره‌ها و دگرگونی‌ها ظاهر می‌شود. گاه به انسان شباهت دارد، گاه به حیوان، و گاه تنها به ردّی از یک حضور.
آنچه دیده می‌شود نه تصویر رنج، بلکه وضعیت معلقی است که رنج در آن خود را بر بدن حک می‌کند؛ لحظه‌ای میان شکل‌گیری و فروپاشی، میان ظهور و محو شدن، میان ماندن و رفتن.
لکه‌های رنگ، پاشیدگی‌ها و مرزهای ناتمام فرم‌ها بخشی از همین وضعیت‌اند. تصویرها از دل بی‌ثباتی پدیدار می‌شوند و پیش از آنکه به قطعیت برسند، دوباره در آستانه‌ی محوشدن قرار می‌گیرند.
محمودحیدریان
