پیش از آنکه تصویر به صفحه‌ی نمایش و جهان دیجیتال برسد، چاپ امکان دیگری برای دیدن و دیده شدن فراهم کرد. تصویر را از انحصار یک مکان و یک نسخه رها کرد و امکان تکثیر، گردش و دسترسی گسترده تر به آن را پدید آورد. از این منظر، تاریخ چاپ تنها تاریخ یک تکنیک نیست؛ بخشی از تاریخ گسترش دسترسی به تصویر و در پی آن گسترش تجربه‌ی هنر است. در فرهنگ فارسی، چاپ آن‌چنان ارج و قُربی داشته است که وقتی اثری به این مرحله می‌رسید از آن این طور یاد می‌شد: به زیور طبع آراسته شد.

این نمایشگاه به چاپ از همین منظر نگاه می‌کند: نه صرفاً به‌عنوان شیوه‌ای برای بازتولید یک اثر، بلکه به عنوان امکانی برای گردش تصویر و گسترش رابطه میان اثر و مخاطب. در اینجا، تکثیر به معنای از دست رفتن اصالت نیست؛ راهی است برای گسترش امکان‌های حضور اثر. شاید یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های هنر همین باشد: عبور از انحصار و یافتن امکان‌های بیشتری برای حضور و تاثیرگذاری. از این منظر، چاپ، تکثیرِ امکانِ دیدن است؛ هر نسخه فرصتی تاره است برای آنکه اثر از هنرمند به مخاطب، از یک مکان به مکان دیگر و از یک نگاه به نگاهی دیگر حرکت کند.

آراسته به زیور طبع، یادآور همین شأن تاریخی چاپ است؛ لحظه‌ای که اثر از نسخه‌ای یگانه فراتر می‌رفت و امکان حضور در میان شمار بیشتری از مردم را پیدا می‌کرد.

مرتضا آکوچیکان. طراح گرافک