نخستین پروژه میرانا در اولین ماه هنر تهران با موضوع "رسکیو|نجات" تلاشی است برای بازاندیشی معنای نجات؛ نه صرفاً به مثابه رهایی از خطر، بلکه به عنوان کنشی آگاهانه برای حفظ، احیا، بازخوانی و دوباره دیدن آنچه در سکوت زمان، در آستانه فراموشی، حذف یا دگرگونی ایستاده است. نجات، در این رویداد، نه یک پایان، بلکه آغاز مواجهه‌ای تاره با جهان است؛ لحظه‌ای که نگاه، آنچه را از چشم پنهان مانده دوباره به هستی فرا می‌خواند.

این رویداد، هنرمندان را دعوت می‌کند تا از خلال زبان هنر، امکان نجات را نه در پاسخ‌های قطعی، بلکه در پرسش‌ها، خاطره‌ها، رنگ‌ها، اشیا، انسان‌ها و روایت‌هایی جست‌وجو کنند که هنوز ظرفیت زیستن و معنا یافتن دارند. شاید هنر، خود، واپسین پناهگاه چیزهایی باشد که جهان شتاب‌زده امروز فرصت دیدنشان را از دست داده است؛ جایی که هر اثر، تلاشی است برای نجات بخشی از حافظه، هویت، طبیعت یا انسان، پیش از آنکه برای همیشه در غبار فراموشی محو شود.