باغهای نخی
«این باغ همیشه از ما دور است؛ با این که در ماست.»
شاهرخ مسکوب، گفتوگو در باغ
باغهای تاجسر جعفری، از مرز میان خاطره و خیال سر برمیآورند؛
باغهایی که دیگر در جغرافیایی بیرونی جای ندارند و در حافظه به حیات خود ادامه میدهند.
در این جهانِ رنگین، پرندگان و گیاهان از دلِ نخ و دوخت پدیدار میشوند؛ گویی هر رشته،
بخشی از تصویری فراموششده را به یاد میآورد و هر دوخت، آن را دوباره به جهان بازمیگرداند.
«باغهای نخی» نه بازگشت به یک باغِ از دسترفته، که آفرینش دوبارهی باغیست که
هنوز در خیال میروید.
شهریور 1405
گالری چوم
