در سال های اخیـر مصطفی سروریان، با ممارست وجهـی از نقاشی را به نمایش گذاشته که در فضای تصویری ایران متفاوت دیده می شود.

او نقاشی های رنگین خود را از کنار هم چینی نقاط رنگین، شکل می دهد. این آثار همان شیوه ی  نقطه گذاری را دنبال می کنند که از "بوشمن های استرالیایی" تا "ژرژ سورا" و "پل سینیاک" و بعدتر "یایویی کوساما"، "دمین هیرست" و دیگران به شکل های مختلف انجام می دادند. اما از دیدی دیگر آثار سروریان جنبه ای نقش وار و متمرکز بر صرف زمان و دقت را در خود نشان می دهند که با نقاشان دیگر متفاوت است.

گاه طرح هایی نظیر دایره و مربع نیز بر زیر ساخت این نقاط نمایان می شود. اما اهمیت این آثار دیدن از نزدیک آنهاست و مستغرق شدن در نوسان نقاط رنگینی که نقاش ایجاد کرده، کیفیتی که با عکس منتقل نمی شود و ما را رنگین کمانی از نقاط رویا گون می کشاند، نقوشی که شبیه هیچ چیز نیستند اما ذرات همه چیز را در خود دارند.

بهنام کامرانی

                                                                                                                                                             شهـریور 1405