“مجموعهٔ حاضر از تجربه‌ای شخصی شکل گرفته است؛ تجربه‌ای که در آن «خون» به ابزاری برای مرزبندی و حذف تبدیل می‌شود. با تمرکز بر عکس‌های قدیمی و بازروایت آن‌ها، تلاش شده است گزاره‌های‌ قضاوت‌گرانهٔ موروثی بازخوانی شوند و اجزای حافظه‌ای گسسته و آسیب‌دیده به هم پیوند داده شوند. اگرچه این مجموعه ریشه در تجربه‌ای‌‌ فردی دارد، موازینی را بازمی‌خواند که در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف به اشکال گوناگون تجربه می‌شوند؛ موازینی که میان «دیگری» و «خود» مرز می‌کشند، قضاوت‌ها را از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کنند و بدن را به موضوع ارزش‌گذاری‌ بدل می‌سازند.”