آغاز مهر و صدای کلاغ‌ها در سپیده‌دم، یادآور خاطراتی‌ست که چون نسیم صبحگاهی در خیالم می‌وزد و من، در خلسه‌ی خواب و بیداری، فارغ از همهمه و هیاهو، از این جهان دور می‌شوم؛ گویی که خاطره، خیال و اکنون به یکدیگر پیوند می‌خورند.
«دورها آوایی‌ست که مرا می‌خواند.»
جایی میان واقعیت و رویا؛
آنچه که به یاد می‌آورم و آنچه که تنها می‌توانم صدایش را بشنوم.

علیرضا جاوید