اویسی نقاشی است که به سنت‌های فرهنگی سرزمینش تعلق خاطر دارد. آثار او فقط بیان میتولوژی و فولکلور ایرانی در فضای هزار و یک شب نیست، بلکه از نظرگاه نقد هنری بیانی قوی دارد. علائم و ایمارهای شخصی که در آثار او دیده می‌شود، کار او را از دیگران متمایز می‌سازد. کار او در مجموع فضایی شاعرانه دارد که خط و رنگ بیان‌کننده‌ی آن است. تصاویر و علائم در کار اویسی دارای آنچنان کیفیتی است که کار او را به یک خوشنویس شبیه می‌کند. در آثار اویسی بیان و قصه‌پردازی شاعرانه دارای کیفیتی رمزگونه است که با شیوه‌ی شخصی و انطباق خاص جلوه‌گر می‌شود. بیان آثار او آزادانه، بدون قید و بند و با ظرافت خاصی توأم است که حکایت از این دارد که برداشت شاعرانه و رمزگونه‌اش خیال‌پردازانه نیست، بلکه افکار او با خط و رنگ و ایمای ترجمه‌ناپذیر، گویی از جوهر خاطراتش سرچشمه می‌گیرند.

دایرةالمعارف جهانی نقاشی مدرن / جلد چهارم / ۱۹۷۰ / میلان