گالری ایوان سپید
چگونه شد که در قلب دگرگونیهای اجتماع جای گرفت؟
لابد آسوده زیست و بر روزگارش چیره بود.
فردایش روشن بود و امیدش استوار.
قلم خویش از دستانش نیفتاد.
بیهراس سخن گفت و حضورش سایه نداشت.
آری...
آنجا نسلی ایستاده...
سیاوش اجلالی / آبان ۱۴۰۵
