;
“آنجا که زندگی مىنشیند" روایت پیوند هنر است با کارکرد؛ جایى که اشیا از نقش هاى صرفاً کاربردى یا تزئینی فراتر رفته و در متن زندگی روزمره جاى مىگیرند.
این مجموعه مىکوشد زیبایى را به تجربه زیستن نزدیکتر کند و نشان دهد چگونه فرم، در مواجهه با بدن، فضا و حرکت، معنایى تازه مىیابد.
تماشا، تماس و حضور، زبان مشترک این آثار است. زبانى که هنر را در امتداد زندگى قرار داده و به ما مىگوید که هنر نه از زندگى جداست و نه در برابر آن؛ بلکه در دلِ زیستن جریان مىگیرد و معنایش را گستردهتر مىسازد.
مریم بزرگى