این نمایشگاه ، بازتاب زیست هنری یک خانواده‌ی هنری در بستری بین‌نسلی است؛ جایی که هنر به‌ مثابه‌‌ی امری زیسته، از حافظه‌‌ی فرهنگی به تخیل معاصر امتداد می‌‌یابد. پدر، مادر و پسر، هر یک با زبان بصری مستقل، در گفت‌‌وگویی نانوشته اما پیوسته، مفاهیم سنت، شهود و درون‌نگری را باز تعریف می‌کنند.

در آثار حبیب توحیدی، ریشه‌‌های هنر ایرانی به زبان معاصر و نوآورانه تبدیل شده و سنت و نوگرایی در تنشی پویا و زاینده به هم می‌رسند ؛ جهانی که فیگورها و ریتم‌های رنگین آن، بازتابی از آشوب و آگاهی انسان معاصرند. آثار زنده‌ یاد شهلا آرمین، با زبانی شهودی، زنانه و اسطوره‌ گون، پیوندی شاعرانه میان انسان، طبیعت و خاطره‌‌ی جمعی برقرار می‌‌کنند؛ جایی که فرم و احساس در لحظه‌ای ناب یکی می‌شوند و آثار پسر خانواده با نگاهی سوبژکتیو و جسورانه، از خلال فیگورهای دفرمه، تخیل رها و فرآیند فی‌البداهه، واقعیت بیرونی را به تجربه‌ای درونی و معاصر بدل می‌سازند.

در جستجوی رازی کهن، روایت تداوم و دگردیسی معنا در یک زیست مشترک است ؛ جست‌‌وجویی که از سنت آغاز می‌شود، از ناخودآگاه عبور می‌کند و در بیان فردی هر نسل، چهره‌ ای تازه می‌یابد.