مجموعه‌داری در نگاه کلی به گردآوری، نگهداری و ارائه مجموعه‌های گوناگون اطلاق می‌شود؛ از تمبر گرفته تا اسکناس، از قوطی کبریت گرفته تا کتاب، عتیقه و ... اما امروزه مجموعه‌داری آثار هنری نه تنها یکی از اشکال رو به رشد مجموعه‌داری است بلکه در عین‌حال نقش مهمی در شکل‌گیری جریانات هنری، تغییرات سلیقه‌ای در سطح عمومی اجتماع، چرخه‌ی اقتصادی و ثبت تاریخی دارد. شکل عمومی‌تر مجموعه‌داری به شکل‌گیری مجموعه‌های عمومی و موزه‌ها منجر شد. امروزه می‌دانیم که تاریخ به عنوان عاملی موثر بر مجموعه‌داری حرف‌های بیش‌تری برای بیان و اثرگذاری مجموعه‌داری درست ارائه داده است. از زمان شکل‌گیری مجموعه‌داری مدرن در دوران رنسانس و تمایل نخبگان و فرهیختگان به این فعالیت، مکان‌هایی برای آثار مجموعه‌ها در بیرون از فضای مذهبی و سلطنتی به وجود آمد. به مرور مجموعه‌داری دیگر تنها به طبقه نخبه محدود نمی‌شد و همین امر منجر به شکل گیری موزه‌های ملی شد. موزه‌های ملی با قرار دادن دولت‌ملت‌ها در موقعیت مجموعه‌دار، هویت و حتی وجودشان را به واسطه‌ی این فعالیت هنری بیان کردند. مجموعه‌داری آثار هنری امروز فراتر از یک علاقه شخصی، به عاملی مؤثر در شکل‌گیری جریان‌های فرهنگی، اقتصادی و تاریخی تبدیل شده است. از دل همین روند، موزه‌ها و مجموعه‌های ملی پدید آمدند تا هویت، حافظه و روایت تاریخی جوامع را از طریق هنر بازنمایی و حفظ کنند.