«وزن؛ طنین و فرود» مجموعه‌ای متنوع از آثار دوره‌های مختلف کاری محمد فاسونکی را گرد هم آورده است. هدف این نمایش ترغیبِ خوانشی گفت‌وگو‌محور از آثار و حرکتی تدریجی میان سوژه‌ها، درون‌مایه‌ها و الهامات هنرمند است. از این منظر، این نمایش در پی مطالعه‌ی هم‌زمانِ اثر و زیستی است که آن را پدید آورده؛ مطالعه‌ای که دل‌مشغولی‌های تکرارشونده‌ی او به انسان‌ها، چهره‌ها، آیین‌ها، حیوانات، چشم‌اندازها و محیط روزمره را دنبال می‌کند و در عین حال به تغییراتی می‌نگرد که در طول سفرها و جابه‌جایی‌های فاسونکی رخ داده‌اند.

وقتی فاسونکی از سال‌های حضورش در تبریز سخن می‌گوید، توجهِ دقیق و مشتاقانه‌اش به مردمِ اطراف، آیین‌هایشان، فعالیت‌های ویژه‌ی فصل‌های مختلف سال، مراسم مذهبی، سرمای زمستان، و میوه‌های تابستانی را به یاد می‌آورد. این مطالعه‌ی دقیقِ مردم و رویدادهای تکرارشونده، به او درکی از پیوندِ عمیقِ زندگیِ انسان‌ها با مکان و رسم و راه‌ها داده است؛ و از همین‌رو، درکی از نحوه‌ی شکل‌گیریِ سنت‌ها و آیین‌ها. پرتره‌ها نیز از همین میزان توجه سرچشمه گرفته‌اند و این رویکرد در سال‌های حضورش در خارج از کشور نیز ادامه یافت. در نخستین سال‌های زندگی در آلمان، به دلیل ناآشنایی نسبی با زبان، توجه او به چهره‌ها و حالاتِ صورت بسیار دقیق‌تر و متمرکزتر شد؛ او زبانِ بدن و ژست‌های آنان را کاوش می‌کرد تا کلماتشان را درک کند. چنین کاوش و علاقه‌ی عمیقی، به قوه‌ی الهامی روزافزون برای هنرمند بدل شد تا مطالعات خود را بر چهره و حالات انسانی در سراسر دوران کاری‌اش ادامه دهد.

این توجه به انسان‌ها منحصر به پرتره‌نگاری باقی نماند، بلکه به فضاهایی که اشغال می‌کردند و اشیاء، حیوانات و مناظری که آنان را احاطه کرده بودند نیز گسترش یافت. این سوژه‌ها در سراسر آثار فاسونکی به عنوان پدیده‌هایی ظاهر می‌شوند که او با آن‌ها مواجه شده و مشاهده‌شان کرده است؛ هر سوژه برای دوره‌ای از زمان به مرکز توجه او بدل می‌شود پیش از آن‌که سوژه‌ای دیگر جای آن را بگیرد. سوژه پدیدار می‌شود، عمق می‌یابد و تثبیت می‌شود، و سپس جای خود را به سوژه‌ی بعدی می‌دهد. این حرکت از چیزی به چیز دیگر، الگویی تداوم‌یافته را در سراسر آثار فاسونکی شکل داده است. نگاه منحصربه‌فرد هنرمند به موضوعات و درون‌مایه‌ها، موجب آمیزش احساسات، زمان‌ها و مکان‌ها و بیانی پویا از تأثیرات، تأثرات و الهامات درازمدت می‌شود. در نهایت، به قوتِ نیروی الهام است که اثر در میان لایه‌های زمان، مکان و حافظه پابرجا می‌ماند.

«وزن؛ طنین و فرود» با همکاری اشکان زهرایی به عنوان کیوریتور برگزار شده است. این نمایش بدون حمایت سخاوتمندانه‌ی امیر یگانه و نیز همراهی علی قاسمی و نشر نظر امکان‌پذیر نمی‌شد.