گالری ویستا
«کاغذ؛ از ماده تا معنا»
کاغذ در تاریخ فرهنگ و هنر ایران تنها بستری برای ثبت اندیشه نبوده است؛ مادهای بوده که حافظه، دانش، شعر، تصویر و تجربه را در خود حمل کرده است. در جهان معاصر، بازگشت هنرمندان به ماده و فرایند ساخت، موجب شده است که کاغذ از جایگاه سنتی خود فراتر رود و به موضوعی برای پژوهشهای زیباییشناختی، اجتماعی و محیطزیستی تبدیل شود. امروزه کیفیتهای مادی کاغذ ــ از الیاف، بافت، ضخامت و شفافیت تا قابلیت فرسودگی، بازیافت و دگرگونی ــ بخشی از معنای اثر هنری را شکل میدهند و فرایند تولید به اندازه نتیجه نهایی اهمیت مییابد. این نمایشگاه با تمرکز بر هنر کاغذ و کاغذسازی در هنر معاصر ایران، میکوشد کاغذ را نه بهعنوان زمینهای منفعل برای تصویر، بلکه یک رسانه مستقل، زنده و در حال تحول بازخوانی کند.
آثار این نمایشگاه طیفی از رویکردها را در بر میگیرند: از احیای سنتهای کاغذسازی دستی و بهرهگیری از مواد بومی گرفته تا تجربههای معاصر در مجسمهسازی کاغذی، چیدمان، کتاب هنرمند، هنر الیاف، بازیافت مواد و پژوهشهای میانرسانهای. در این آثار، کاغذ همزمان ماده، تصویر، شیء و ایده است؛ گاه حامل حافظه تاریخی، گاه نشانهای از شکنندگی زیست انسانی و گاه استعارهای از امکان دگرگونی.
«کاغذ؛ از ماده تا معنا» دعوتی است به تأمل در نسبت میان دست و اندیشه، ماده و حافظه، سنت و نوآوری. این نمایشگاه نشان میدهد که کاغذ، علی رقم ظاهری ساده و روزمره، همچنان یکی از پیچیدهترین و شاعرانهترین رسانههای هنر معاصر است؛ رسانهای که در آن هر الیاف، هر لایه و هر شیوه ی ساخت، روایتی از زمان، مکان و تجربه انسانی را در خود نهفته دارد.
بهنام کامرانی
