در موعدِ انفجار نهایی

اگر به چشمانم نگاه کنی،

می توانی تاریخِ این نبرد را مرور کنی

نبردی که رقصِ وارونگی‌اش می خوانند . وارونگی،

طریقه‌ی من است برای رهایی .

نگاه کن .

چگونه با ایستادن می‌دوم .

چگونه با خفگی، تنفس می‌کنم .

چگونه با ابروهای آژنگینم لبخند می‌زنم .

در محاصره بودم . فرمانده گفت : به تیرباران تیرگی ببندیدش.

غافل که من

با نبرد می‌رقصم و با تاریکی می‌رنگم

تو ایستاده‌ای رودرروی این تاریخِ معکوس .

ده ثانیه مانده به انفجارِ نهایی .

من این ده ثانیه را تا ابد طول کشیده‌ام .