پس از دهه‌ها نقاشی از جهانِ مرئی، سودابه این‌بار به درون خود روی آورده است. این گل‌ها از باغ شخصی او آغاز شدند، اما به بیان‌هایی از خاطره، احساس و خیال بدل شدند. اگرچه بسیاری از آثار با الهام از باغ خانه‌اش شکل گرفته‌اند، چندین اثر، از جمله مجموعه‌ی «خواهر سرخ»، در دوران اقامت او در پورتو وایارتا، مکزیک خلق شده‌اند.

این مجموعه که طی هجده ماه شکل گرفته، حال‌وهوای متفاوتی را در خود جای داده است؛ حال‌وهوایی که در واکنش به رویدادهای تلخی که مردم ایران را تحت تأثیر قرار دادند، از عشق، امید، سوگ و تاب‌آوری تأثیر پذیرفته‌اند.

«از طریق آثارم، از مخاطب دعوت می‌کنم وارد باغ درون شود؛ جایی که احساس، طبیعت و روح انسانی به یکدیگر می‌رسند.»