نمایش پیش رو امکانی ست برای رویایی با حضور متکثر زنان.
‎بودن، در هرلحظه تمرین است و تاملی است بر حضور؛ حضور "من" به مثابه‌ی یک هستنده.


‎برابری در نتیجه‌ی یکسان بودن حاصل
‎ نمی‌شود، بلکه با رسمیت شناختن فردیت‌های متفاوت پدید می‌آید.
‎جامعه زمانی از تمام نیروی خود می‌تواند بهره ببرد که هیچ زنی ، فارغ از نقش و انتخابش- از حق حضور و اعتبار اجتماعی محروم نشود‌.
سارنج
مهر ۱۴۰۵