در آثار این نمایشگاه، با وجود تنوع رسانه‌ها و شیوه‌های بیان، در یک چیز اشتراک وجود دارد، امکان خوانش اجتماعی از آثاری که مواجهه با جهان‌های شخصی و جمعی متفاوتی را فراهم می‌کنند. خاطره و اکنون، اضطراب و امید، گسست و تداوم، امر فردی و تجربه مشترک، در نسبت‌هایی گاه آشکار و گاه ضمنی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. این آثار لزوماً بازنمایی مستقیم بحران نیستند؛ بلکه می‌توانند ردپای آن را در فرم، ماده، نشانه، سکوت و حتی شیوه مواجهه هنرمند با جهان، آشکار سازند.
«بزم» در این‌جا استعاره‌ای از ضرورت گرد هم آمدن و گفت‌وگو در زمانه‌ای است که امکان ارتباط و تجربه جمعی بارها با اختلال مواجه می‌شود. شاید در شرایطی که فاصله‌ها افزایش می‌یابند و پیوندهای اجتماعی در معرض گسست قرار می‌گیرند، خود گردهمایی هنرمندان و آثارشان بتواند کنشی فرهنگی در دفاع از امکان ارتباط، گردهم‌آیی، بازسازی و ادامه زندگی باشد.
گالری بزم در آغاز سومین سال فعالیت خود، این گردهمایی را نه صرفاً به عنوان نمایش مجموعه‌ای از آثار، بلکه به عنوان فرصتی برای حفظ و گسترش فضای روابط انسانی و استمرار حیات فرهنگی گرامی می‌دارد.

آبان ۱۴۰۵

نگارخانه هنری بزم