هر شهری برای آنکه زنده بماند، نیازمند چیزی بیش از خیابانها، ساختمانها و زیرساختهاست. شهرها با روایتهایی که درباره خود میسازند و با امکانهایی که برای دیدن، اندیشیدن و باهمبودن فراهم میکنند، معنا پیدا میکنند.
هنر یکی از مهمترین نیروهای شکلدهنده این معناست. هنر صرفاً تولید اثر نیست؛ شیوهای برای مواجهه با جهان است. امکانی برای آنکه انسان بتواند تجربههای خود را روایت کند، دیگری را درک کند، گذشته را بازخوانی کند و آینده را تصور کند. هر جامعه از خلال هنر خود نه فقط آنچه هست، بلکه آنچه میتواند باشد را نیز میبیند. ماه هنر تهران از دل چنین باوری شکل گرفته است.
این رویداد بر این اندیشه استوار است که هنرهای تجسمی زمانی بیشترین اثرگذاری خود را پیدا میکنند که به صورت مجموعهای از نهادها، افراد، فضاها و تجربهها دیده شوند؛ زمانی که هنرمندان، گالریها، موزهها، پژوهشگران، ناشران، مجموعهداران و مخاطبان در قالب یک تجربه فرهنگی مشترک با یکدیگر مواجه شوند.
ماه هنر تهران تلاشی است برای آشکار کردن این پیوندها. نه برای ساختن رویدادی موقت، بلکه برای تقویت جریانی که سالهاست در بطن شهر جریان دارد.
