تماس در دوردست

گردآوری: مریم مجد

نمایشگاه انفرادی طراحی ، کلاژ

جمعه ۲۳ آبان ۱۳۹۹ تا دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۹

هنرمندان نمایشگاه

بیانیه

طراحی، تماس در دوردست است – آرتور پولانسکی
اگر بخواهیم آثار اشکان صانعی را در دسته‌­بندی مشخصی قرار دهیم می­‌توانیم بگوییم آثار به نمایش در آمده در این نمایشگاه آثار کمینه­‌گرای انتزاعی‌­ای هستند که در آن­ها، همچون نمونه­‌های مشابه‌شان در جهان، روند خلق از اهمیت بالایی برخوردار است. همچنین می‌توانیم این آثار روی کاغذ را در دسته­‌بندی طراحی قرار دهیم و به جایگاه، تنوع و اهمیت آن در دوران معاصر اشاره کرده، آن را همچون عملی منتج از دیدگاه نظری برشمریم و اینگونه فرض کنیم که طراحی به عنوان شکلی از هنر مفهومی می­‌تواند بی­‌واسطه، آینه‌­­ای از اندیشه و احوالات هنرمند باشد. یا اگر بخواهیم مشخصات عمومی این آثار را برشمرده و آنان را با واژگانی که در تاریخ هنر معاصر معانی مشخصی دارند توصیف کنیم می‌­توانیم از عباراتی چون کلاژ، بریکولاژ، تکرار، و اپروپرییشن بهره گیریم که همگی از مشخصات هنر پسامدرن به شمار می­‌روند. یا شاید هم بتوان آن طور که در مواجهه­‌ی مدرنیستی - به معنای نوگرایانه و نه با ارجاع به مفهوم تاریخی آن - رایج است، معنا کردن آثار هنری را با درک نیت هنرمند محقق کرد.

اما آیا ضرورتی برای دسته­‌بندی آثار خلق شده به منظور ترجمان و یافتن معنای آن وجود دارد؟  آیا اساسا باید به دنبال معنا گشت یا بازسازی و تجسم روند خلاق می­‌تواند به اندازه­‌ی کافی بازی خلاقانه‌­ی مشاهده­‌گر باشد و او را در موقعیتی تعاملی قرار دهد؟ شاید هم دعوت به تماشای اثر و نه خواندن آن، همچون آنچه در مواجهه با سیاه مشق اتفاق می­‌افتد، موجب ایجاد ارتباطی بی‌واسطه‌تر ­شود؟

خوانش دوباره­‌ی تاریخِ نوشته و ثبت شده، مواجه‌­ای نو را میسر می­‌کند و بیان دوباره­­‌ی گذشته با زبانی نو - خواه ادبی باشد یا دیداری - تعابیر بنیادینی را که بدیهی فرض می­‌کنیم به شدت تغییر می‌­دهد. و البته که این امر در تعریف و مواجهه با  طراحی نیز صادق است.

در آثار اشکان صانعی، خوانشی امروزین از دغدغه­‌هایی چون درک معاصر از مفهوم انتزاع در برابر واقعیت بازنمایانه، ارتباط میان نگاه کل نگر و جز نگر و مفهوم فاصله و تاثیر آن در خوانش تصویر به چشم می‌­خورد که با تاکید بر ماهیت مواد به کار رفته، امکان بروز تجربه­‌گرایی سبک­‌بالی را هم برای هنرمند و هم برای مشاهده­‌گر فراهم می‌­آورد. آثار او همه دارای لحنی بیانگر بوده که در بسترهای متفاوت، کارکردها و تجارب دیداری متنوعی را به وجود می­‌آورد. همچنین، آثار او به شدت روان بوده و تضاد میان پر و خالیشان، سبکی و سنگینی‌شان و روشنی و تاریکی‌شان بر بیان شاعرانه‌­شان تاکید می‌­ورزند.

اشکان صانعی در این نمایش، با الهام از تعبیر ایتالو کالوینو از مفهوم «سبُکی» در مجموعه­‌ی شش یادداشت برای هزاره­‌ی بعدی بر آن مفهوم تکیه دارد که آن را به کمک لایه­‌گذاری و لایه‌برداری به زبان تصویر بازگو می‌­کند و بدین‌ترتیب بر ادعای روند-مدار بودن آثارش نیز صحه می­‌گذارد. او با نگاهی مستقیم و در عین حال بداهه، به گونه­‌ای پویا هنگام خلق آثارش، بازیگوشی کرده و با ایجاد فاصله­‌ی ذهنی و دیداری با موضوع و همچنین با بهره­‌گیری بی‌واسطه از احوالات درونیش به زبان شخصی­‌اش سخن می­‌گوید.

برای اشکان صانعی تجربه­‌گرایی، بهره­‌گیری از خصلت و شخصیت مدیومی که با آن کار می­‌کند و غرق شدن در روندِ خلق از اساس کار است. او با تکرار، چسباندن، کندن، خط کشیدن، یادداشت‌برداریِ، رنگ‌گذاری، کلاژ و پاره پاره کردن کاغذ که همان مدیومش است، زبانش را حرف می‌­زند، از هویتش می‌­گوید، تأملاتش را باز می­‌تاباند و بی‌واسطه، بسیار تجریدی و در عین حال صمیمی با ما از آن دوردست تماس برقرار می­‌کند.

مریم مجد

تهران - آبان ۱۳۹۹

آثار

در حال بارگذاری تصاویر loading
اثر مرتبط یافت نشد.
loading

ویدئو

در حال بارگذاری تصاویر loading
مطلب مرتبط یافت نشد.
جهت استفاده از امکانات سایت ابتدا وارد شوید.
عضو گالری‌اینفو هستید؟ ورود به گالری اینفو
عضو گالری‌اینفو نیستید؟ ثبت نام در گالری اینفو
مشکلی به وجود آمده است
اثر از آرشیو شما حذف شد اثر به آرشیو شما اضافه شد هنرمند از آرشیو شما حذف شد هنرمند به آرشیو شما اضافه شد گالری از آرشیو شما حذف شد گالری به آرشیو شما اضافه شد نمایشگاه از آرشیو شما حذف شد نمایشگاه به آرشیو شما اضافه شد