گزارش تصویری نمایشگاه استخرها و فضاهای خالی در گالری رافائلا کورتِزِ

یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰

عنوان: استخرها و فضاهای خالی
گالری: رافائلا کورتِزِ، میلان، ایتالیا
هنرمند: نازگل انصاری‌نیا
تاریخ برگزاری: ۱۶ بهمن ۱۳۹۹ تا ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
____
«آب با زایل‌کردن جوهر مواد، به تخیل در عینیت‌زدایی و همگون‌سازی کمک می‌کند. آب عنصر رویاهاست؛ عنصری که با کمک به ماده‌زدایی از دنیای واقعی، الهام‌بخش ما برای رویاپردازی است». گاستون باشلار- آب و رویاها
آخرین مجموعه‌ آثار نازگل انصاری‌نیا در گالری رافائلا کورتز به نمایش درآمدند. انصاری‌نیا در طول دوره‌ی کاریِ خود، به موضوعات متعددی پرداخته است که کنترل، خاطرات مربوط به مکان‌های زیسته، توسعه‌ی شهریِ تهران همراه با روندِ تخریب و بازسازی سریع آن، الگوها و نقش‌ونگارهایی که یادآور آینه‌کاری‌ها و فرش ایرانی است، از جمله‌ی آنهاست. او این موضوعات را با استفاده از مدیاهای متعددی مانند ویدئو، مجسمه، طراحی و کلاژ به اثر هنری تبدیل می‌کند.
انصاری‌نیا در این نمایشگاه رابطه‌ی میان چیزهایی که در سطح شهر قابل مشاهده است و پیامدهایِ اثرگذار بر هویت آن را برملا می‌کند. او در این نمایشگاه جنبه‌ی ویژه‌ای از برنامه‌ریزی شهری تهران را که با گذشت زمان اهمیتی نمادین به خود گرفته است، مورد بررسی و تحلیل قرار داد. در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰، شرکت همکاران ویکتور گروئن برای تهران یک طرح جامع شهری بر مبنای الگویِ شهرهایِ شمالیِ آمریکا مانند لس آنجلس تهیه کرد. استخرهای خصوصی بسیار زیادی در ساختمان‌های تهران ساخته و سپس به دلیل انقلاب ایران از سال ۱۹۷۹ خالی و رها شدند. آن استخرها هنوز هم خالی باقی مانده‌اند.
انصاری‌نیا با شگفتی این پرسش را مطرح می‌کند: «رهاکردن این فضاهای خالی برای چند دهه، آن هم در شهری که می‌کوشیم از همه‌ی فضاهای ساخته‌شده‌اش استفاده کنیم، چه معنایی دارد؟» همان‌گونه که او می‌نویسد، وجود آن‌ها نشان‌دهنده‌ی «تمایل به استفاده‌ی دوباره از آن‌ها در آینده‌ای غیرمنتظره‌ است، اما در‌عین‌حال زمانی را به ما یادآوری می‌کند که پر از آب بودند و مورد استفاده قرار می‌گرفتند». انصاری‌نیا با بهره‌گیری از مستندات شهرداری شکل شماری از این استخرها را بازآفرینی کرد، به آنها عمق و اندازه داد و تعدادی از آنها را در مجموعه مجسمه‌های «استخرهای به‌هم‌پیوسته» (۲۰۲۰) به یکدیگر متصل کرد. این معماری‌های خالی در ارتفاع ایجاد شدند زیرا بر چند لایه گچ قرار گرفته‌اند که رنگشان آب را به ذهن تداعی می‌کند. انصاری‌نیا آنها را با نمایش‌دادن‌‌ در کنار یکدیگر به عنوان اشکال یک شهرنشینیِ احتمالی نوین تجسم می‌کند.
پروژه‌ی «استخرها و فضاهای خالی» از دید دقیق‌تر نمایانگر نوعی تغییر جهت در موضوعاتی است که انصاری‌نیا در سال‌های اخیر به آنها اندیشید. این پروژه تحلیلِ برنامه‌ریزیِ شهری در تهران و تغییرات شتابانِ بناهایِ ساخته‌شده و سپس ویران‌شدن آن‌ها نیست، بلکه واکاوی ژرفِ چیزهایی است که باقی مانده‌اند، ولو اینکه چند دهه پیش ساخته شده باشند. در کارهای اخیر این هنرمند، خاطره‌ای در رابطه با خسران چیزهای ساخته‌شده، در تمام معنای اجتماعی-اقتصادیِ آن، مشاهده و به ذهنمان نیز تداعی نمی‌شود؛ بلکه خاطره‌ی آنچه باقی مانده است، اندیشیده می‌شود. آنچه موجود است اما متروکه، این قابلیت را دارد تا در ارتباط با تمایلِ جمعی به گذشته‌ای که اینک شکلی یافته، پرسش‌هایی را برانگیزاند. سایه‌ی این خواست همچنان بر زمانه‌ی جاری نمایان است.
نازگل انصاری‌نیا متولد ۱۳۵۷ تهران در آثارش سیستم‌ها و شبکه‌هایی که زیربنای زندگی روزمره‌ او هستند را به آزمون می‌کشد. او در آثارش موضوعات روزمره را کالبدشکافی و بازسازی می‌کند و هدف برای او آشکارنمودن عملکرد درونی یک سیستم اجتماعی با جداکردن اجزای آن و دوباره نظم‌بخشیدن بدان برای افشای مفروضات جمعی و قوانین ذاتی مشارکت و تعامل آن است. آثار او بر مرز میان قلمروی خصوصی و زمینه‌ی گسترده‌ی اجتماعی و اقتصادی آن قرار دارند.
از آثار انصاری‌نیا تاکنون دو نمایشگاه انفرادی و بیش از ده نمایشگاه گروهی برگزار شد. او برنده‌ی جایزه‌ی MOP/Parasol unit Resaearch Residency در سال ۲۰۱۴ و Abraaj Capital Art Prize در سال ۲۰۰۸ است.

در حال بارگذاری تصاویر loading
جهت استفاده از امکانات سایت ابتدا وارد شوید.
عضو گالری‌اینفو هستید؟ ورود به گالری اینفو
عضو گالری‌اینفو نیستید؟ ثبت نام در گالری اینفو
مشکلی به وجود آمده است
اثر از آرشیو شما حذف شد اثر به آرشیو شما اضافه شد هنرمند از آرشیو شما حذف شد هنرمند به آرشیو شما اضافه شد گالری از آرشیو شما حذف شد گالری به آرشیو شما اضافه شد نمایشگاه از آرشیو شما حذف شد نمایشگاه به آرشیو شما اضافه شد