.
پوست سوم تلاشی برای بازنمایی انسان به عنوان موجودی ناتمام است، موجودی که پیوسته میان حافظه و فراموشی، آسیب‌پذیری و بقا، دگرگونی و تداوم در حرکت است. از این منظر، تصویر نه پاسخی به این وضعیت، بلکه
فضایی برای تجربه‌ی آن فراهم می‌کند، فضاییکه در آن مخاطب، با روایتی از پیش تعیین شده مواجه نخواهد شد.