قرار است چیزی بنویسم
اما چقدر سخت است نوشتن در وصف بانویی که بهانه آفرینش آسمان و زمین است
چقدر سخت است نوشتن در وصف دختری که شوق و عشق برترین فرستاده الهی‌ست
چقدر سخت است نوشتن در وصف همسری که تمام توان بازوان بزرگ‌مرد عالم است
چقدر سخت است نوشتن در وصف آموزگاری که رسم آزادگی و شهادت را به فرزندانش آموخت
و چقدر سخت است نوشتن در وصف شما... مادر
چگونه باید از شما گفت‌، از شما نوشت و شما را به تصویر کشید
قلم در ابهام‌تان وا مانده است و بوم در نقش حضورتان رنگ باخته
شما تنها بانویی هستی که زیر عبای یمانی حضور داشتی و خیرالعالمین را مادری کردی
بزرگان نجران به حضور آسمانی شما سر تعظیم فرود آوردند 
آخرین نجوای رسول خدا در گوش شما زمزمه شد و بیت‌الاحزان شد قرارتان
همان شد که کینه‌ها از سینه بیرون زد و درِ خانه را سوزاندند و حیدرت را به بی‌رحمی بردند
خدایا شاهد باش شال کمر حیدر کرار پاره شد وگرنه زهرای اطهر تا آخرین لحظه پای ولی خود ایستاده بود 
آه  از کوچه بنی‌هاشم
آه  از لحظه وداع 
بعد از شما دیگر یاس‌ها سپید نیستند